مخفى نماناد بر برادران دينى كه بجز التزام به شرع شريف در تمام حركات و سكنات و تكلمات و لحظات و غيرها راهى به قرب حضرت ملك الملوك جلّ جلاله نيست ، و به خرافات ذوقيه اگرچه ذوق در غير اين مقام خوبست ، « كما دأب الجهّال و الصّوفيّة خذلهم اللّه جلّ جلاله » 243 راه رفتن « لا يوجب الّا بعدا » 244 حتى شخص هرگاه ملتزم بر نزدن شارب و نخوردن گوشت بوده باشد ، اگر ايمان به عصمت ائمهء اطهار صلوات اللّه عليهم آورده باشد ، بايد بفهمد از حضرت احديت دور خواهد شد ، و هكذا در كيفيت ذكر « به غير ما ورد عن السّادات المعصومين عليهم السّلام » عمل نمايد ، بناء علىهذا « * » بايد مقدم بدارد شرع شريف را و اهتمام نمايد هرچه در شرع شريف اهتمام به آن شده ، و آنچه اين ضعيف از عقل و نقل استفاده نموده‌ام اينست كه اهم اشياء از براى طالب قرب جد و سعى تمام در ترك معصيت است . تا اين خدمت را انجام ندهى نه ذكرت و نه فكرت به حال قلبت فايده‌اى نخواهد بخشيد ، چرا كه پيشكش و خدمت كردن كسى كه با سلطان در مقام عصيان و انكار است بىفايده خواهد بود ، نمىدانم كدام سلطان اعظم از اين سلطان عظيم الشأن است ، و كدام نقار « * » اقبح از نقار با اوست ، « فافهم

--> ( * ) بناء علىهذا : بنابراين . ( * ) نقار : منازعه و دشمنى .